SPC danas proslavlja četiri svetitelja: Spomen na Mitrofana, Martu, Mariju, Joanikija i Georgija

Srpska pravoslavna crkva i njeni vjernici danas obilježavaju praznik četiri sveca, danas je Sveti Mitrofan, Sv. Marta i Marija, Sv. Joanikije Crnogorski i Sv. Georgije.

U vrijeme Prvog vaseljenskog sabora Mitrofan već bješe starac od stotinu sedamnaest godina, pa ne mogavši sam uzeti učešća u poslovima saborskim, odredi svoga horoepiskopa Aleksandra za svoga zamjenika.

Car mu ishodatajstvova kod Sabora nazvanje patrijarha.

I tako on bi prvim patrijarhom konstantinopoljskim. Još pozva car cio Sabor, da posjete bolesnog i prestarjelog arhipastira.

Kad car upita, koga želi sebi za nasljednika na prestolu patrijaršijskom: Mitrofan imenova Aleksandra; zatim reče Aleksandru Aleksandrijskom: "O brate, preizrjadna nasljednika ostavićeš ti!" I uze za ruku arhiđakona Atanasija, docnije Atanasija Velikog, patrijarha aleksandrijskog, i pohvali ga pred svima.

Poslije ovog proročanstva oprosti se sa svima, i nakon deset dana predade dušu Bogu 325. godine.

Svete Marta i Marija

Ove dvije svete žene, sestre Lazara, prijatelja Hristovog, živjele su u Betaniji, u selu blizu Jerusalima. Po vaznesenju Gospoda Lazar je otišao da propovijeda Jevanđelje.

U ovome su mu pomagale njegove sestre. Ne zna se gdje su skončale svoj ovozemaljski život.

Sveti Sveštenomučenik Joanikije Crnogorski

Sveti Sveštenomučenik Joanikije Lipovac, Mitropolit Crnogorsko-primorski, rođen je 16. februara 1890. god. u Stolivu u Boki Kotorskoj od roditelja Špira Lipovca i Marije Damjanović.

Osnovnu školu završio je u Prčnju, klasičnu gimnaziju sa maturom u Kotoru, Pravoslavni bogoslovski zavod u Zadru i Filozofski fakultet u Beogradu.

U Beogradu je položio i profesorski ispit iz bogoslovskih predmeta.

Rukopoložen je u čin đakona 8., a u čin prezvitera 10. novembra 1912. god. od episkopa bokokotorskog i dubrovačkog Vladimira Boberića.

Od 1912. god. do 1918. god. bio je protski kapelan u Kotoru, a potom paroh u Lastvi.

Od 1919. god. do 1925. god. bio je suplent gimnazije na Cetinju, nižoj ženskoj školi, ženskoj učiteljskoj školi i Cetinjskoj bogosloviji.

Od 1925. do 1940. god. bio je profesor Prve muške gimnazije u Beogradu. Kao udov protojerej izabran je za Episkopa Budimljanskog krajem 1939. god., zamonašen u manastiru Rakovici od Mitropolita Skopskog Josifa i proizveden u čin igumana.

Hirotonisan je za Episkopa u beogradskoj Sabornoj crkvi 11. februara 1940. god. od Patrijarha Srpskog Gavrila, Mitropolita Skopskog Josifa i Episkopa Zvorničko-tuzlanskog Nektarija.

Iste godine 10. decembra na vanrednom zasjedanju Sv. arh. sabora, izabran je za Mitropolita Crnogorsko-primorskog. Mitropolit Joanikije je upravljao Crnogorsko-primorskom eparhijom za vrijeme Drugog svjetskog rata, sarađivao je sa italijanskim i njemačkim okupatorom i podržavao aktivno četnički pokret.

Cetinjska bogoslovija je radila jedina od svih pet bogoslovija u Srpskoj Patrijaršiji.

Sa sedamdeset svojih sveštenika pokušao je da izbjegne iz zemlje pred naletom komunizma, ali nije uspio.

Svi sveštenici su strijeljani u Zidanom mostu, a Mitropolit Joanikije je prebačen u Aranđelovac i tu je ubijen juna 1945. Grob mu je do danas ostao nepoznat.

Sveti Georgije Bogić

Georgije Bogić (6. februar 1911. - 17. jun 1941. ) jerej Srpske Pravoslavne Crkve i paroh u Našicama.

Rodio se u Subotskoj kraj Pakraca. Bogosloviju je završio u Sarajevu, a rukopoložen je 1934. u Pakracu. Prije dolaska u parohiju Našice, služio je u parohijama Majar i Bolomčani.

O ubistvu Georgija Bogića piše Viktor Novak u svojoj knjizi Magnum Krimen, da je za njegovu smrt kriv katolički fratar Sidonije Šolc.

Viktor Novak navodi da je Sidonije Šolc "na najsvirepiji način naredio ubistvo mjesnog paroha Đorđa Bogića.

Na današnji dan trebalo bi otići u crkvu i pomoliti se Bogu za zdravlje.