SPC slavi Svetog Trifuna

Sveti Trifun jedan je od Hristovih velikomučenika koji postradao za hrišćansku vjeru. Srpska pravoslavna crkva Svetog Trifuna proslavlja 14. februara po novom, odnosno 1. februara po starom kalendaru.

Vjeruje se da na dan Svetog Trifuna počinje proljeće, a u srcima ljudi budi se ljubav prema drugima. U narodu je za Trifundan, 14. februar, vezano mnoštvo raznih običaja i vjerovanja.

Ako na Svetog Trifuna pada kiša, rodiće šljiva. Ako na Trifundan padne snijeg, godina će biti kišna i rodna a ako je vedro, godina će biti sušna. Snijeg može još uveliko pada, ali se to smatralo berićetnim, pa se govorilo:

„Zatrpaj Tripo, zaspi Simo!“ (reč je o Sv. Simeonu Mirotočivom, 26. februara)iako je već sutradan, 15. februara, Sretenje, po narodnom shvatanju dan „susreta“ zime i proljeća, kad se mečka na kratko probudi da vidi da li će uskoro nastati ljepši dani i onda, ako ocijeni da će potrajati zima, vrati u pećinu da nastavi svoj zimski san.

Sveti Trifun bio je darovan od Boga darom čudotvorstva i iscjeljenja. Za vrijeme svog života iscijelio je mnoge bolesnike, istjerivao demone iz mnogih ljudi i pomogao mnogima koji su mu se obraćali za pomoć.

Za vrijeme vladavine cara Gordija rimskim carstvom, proslavio se izliječivši carevu kćerku Gordijanu. Kada je na rimski presto došao car Dekije, počeli su progoni hrišćana, stradanje i mučenje. Kako nije želio da se odrekne Hrista i svoje vjere, sveti Trifun je svirepo mučen i proganjan. Pogubljen je od strane cara 250. godine. Sahranjen je u Kampsadi gde je i rođen.