Serijska ubistva u Skoplju i Kičevu: Ponavlja li se istorija brutalnih zločina?

Posljednji slučaj u Sjevernoj Makedoniji, mogućeg serijskog ubice otkriven nakon hapšenja 25-godišnjaka osumnjičenog za ubistvo posljednje žrtve, za koju je tužilaštvo utvrdilo da nije umrla prirodnom smrću već nasilnom, otvorio je vrata analize.

Sjeverna Makedonija: Otkriven slučaj mogućeg serijskog ubice

Sjeverna Makedonija imala je više slučajeva serijskih ubica, ali možda najjeziviji je onaj novinara Vlade Taneskog.

Makedonski novinar Vlado Taneski bio je jedan od najobaveštenijih reportera crne hronike tadašnje Makedonije. Uvijek je imao detalj više od kolega. Na kraju se ispostavilo da je lično ubio tri žene i o tome pisao seriju tekstova. Iz prve ruke.

On je 2008. u 56. godini uhapšen zbog sumnje da je ubio i mučio tri starije žene. Policija je posumnjala da je Taneski u stvari zločinac kada je u nizu tekstova o naizgled nepovezanim ubistvima otkrio detalje koje policija nije pustila u medije, već su „mogli biti poznati samo počiniocu”.

Radilo se o tri sirote žene čija su masakrirana tijela pronađena bez odjeće, i to spakovana u najlonske kese i ostavljena na različitim lokacijama u Kičevu, planinskom gradiću 120 kilometara udaljenom od Skoplja. Obdukcija je pokazala da su sve tri žrtve bile seksualno i fizički zlostavljane, a zatim zadavljene telefonskim kablovima. Posljednja je pronađena Živana Temelkoska, 65 godina, čije je tijelo otkriveno 2007.

Dvije godine prije nje ubijena je Mitra Simjanoska (64). Policija je tada saopštila da se i dalje traga za 78 godina starom ženom koja je nestala 2003. godine, a da osnovano sumnjaju da je i nju mučio i ubio Taneski. Osumnjičeni ih je lično poznavao, a kao novinar imao je privilegiju da izbliza prati istragu i da nesmetano kontaktira sa porodicama nesrećnica koje je ubio ili planirao da likvidira.

On je sam skrenuo pažnju policije na sebe kada je u jednom od svojih članaka u novinama "Nova Makedonija" s naslovom "Serijski ubica u Kičevu" postavio teoriju da je jedna žrtva, Ljubica Licoska (56), oteta nakon što su joj dvojica prišla s pričom da joj je sin povrijeđen i tako je odvukli u kola. Dalje, prije nego što je i policija dobila nalaze obdukcije, on je napisao da su ubijene baš telefonskim kablom. Te pojedinosti može da vam saopšti očevidac, žrtva ili napadač.

Istražitelji su primijetili i sličnosti među žrtvama, sve su to bile siromašne i neobrazovane čistačice. I sve one su imale zajedničku koleginicu, majku Taneskog. Kasnije će se ispostaviti da oni nisu bili u najboljim odnosima. Navodno, novinar je mrzio svoju majku, a one su ga podsjećale na nju.

Pritom, u jednom tekstu je napisao da ima saznanja da su ubistva izvela dvojica lokalnih kriminalaca, tačno navodeći njihova imena, ali je zaboravio da su oni u to vrijeme već bili u zatvoru i da nisu fizički mogli počiniti zločin.

O ovom bizarnom slučaju pisao je čak i „Njujork tajms”. Portparol makedonske policije Ivo Kotevski za njih je tada izjavio da su članci Taneskog izazvali sumnju, te je policija započela istragu o tom tada i dalje uglednom novinaru, koji je iza sebe imao karijeru dugu 20 godina. Krunski dokaz koji je prethodio hapšenju bilo je poklapanje njegovih DNK tragova iz sjemene tečnosti sa onim pronađenim na žrtvama.

Nekoliko dana nakon hapšenja, pronađen je mrtav u zatvorskoj ćeliji. Po zvaničnoj verziji, izvršio je samoubistvo tako što se udavio u plastičnoj kanti vode. Ono što je još čudnije u toj priči jeste da su tokom njegovog suicida oba njegova cimera, navodno, spavala i nisu čuli ništa. Ipak, niko nije demantovao zvanične nalaze. Kotevski, portparol policije, rekao je tada da će policija nastaviti da istražuje ubistva, ali je dodao da smrt otežava stvari.

- Sada kada je otišao, možda nikad nećemo saznati šta se desilo.

Vlado Taneski je drugi otkriveni serijski ubica u Makedoniji, prije njega, u Ohridu je uhapšen diler deviza Lazo Radeski, osumnjičen za ubistvo četvorice svojih kolega i sugrađana.

Serijska ubistva koja su potresala Makedoniju su i dio filma "Majke" reditelja Milča Mančevskog. Film se sastoji iz tri priče, od kojih je prva izmišljena, druga kombinuje fikciju i dokumentarizam, a treća je u potpunosti stvarna, a to je upravo priča o serijskim ubistvima u Kičevu.