Obilježavanje 34 godine od stradanja Srba srednjeg Podrinja i Birča

Centralna komemoracija povodom stradanja 3.267 Srba srednjeg Podrinja i Birča od 1992. do 1995. godine biće održana danas u Bratuncu u prisustvu najviših zvaničnika Republike Srpske i Njegove svetosti patrijarha srpskog Porfirija.

Obilježavanju 34 godine od zločina nad Srbima ovog kraja prisustvovaće, između ostalih, predsjednik Republike Srpske Siniša Karan, premijer Savo Minić i ministar rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Radan Ostojić.

Program počinje Svetom arhijerejskom liturgijom koju će u porti Crkve Uspenja Presvete Bogorodice služiti patrijarh Porfirije.

Doček patrijarha Porfirija u porti bratunačkog hrama planiran je u 9.00 časova, nakon čega će uslijediti Sveta arhijerejska liturgija.

Liturgiju će služiti patrijarh Porfirije, uz sasluženje Njegovog visokopreosveštenstva mitropolita dabrobosanskog Hrizostoma i više arhijereja Srpske parvoslavne crkve.

U 11.30 časova krenuće litija od Hrama Uspenija Presvete Bogorodice do bratunačkog gradskog i vojničkog groblja.

U podne će na groblju u Bratuncu biti služen parastos za ubijene civile i vojnike iz srednjeg Podrinja i Birča, nakon čega je planirana besjeda patrijarha Porfirija, te obraćanje zvaničnika Republike Srpske i Srbije.

Uslijediće polaganje cvijeća i vijenaca kod spomen-krsta na bratunačkom groblju.

Pomen će biti odat svim srpskim žrtvama iz srednjeg Podrinja i Birča u Odbrambeno-otadžbinskom ratu, a organizuje se povodom 34 godine od velikog stradanja Srba na Petrovdan 1992. godine u selima oko Srebrenice i Bratunca, kada je ubijeno 69 vojnika i civila, a zarobljena 22 od kojih niko nije preživio.

Naziv ovogodišnjeg programa je "U Bratunac se ne zove, u Bratunac se ide".

Muslimanske jedinice iz Srebrenice su tokom Odbrambeno-otadžbinskog rata najčešće napadale srpska sela na najveće pravoslavne praznike, a na Petrovdan 1992. godine izvršile su zločine u selima Zalazje, Biljača, Sase i Zagoni, gdje su ubijali sve što su stigli, pljačakali i palili srpsku imovinu.

Tako su nastavili realizaciju plana kontinuiranog etničkog čišćenja započetog u aprilu te godine, prema kojem su namjeravali da zatru tragove postojanja Srba na ovim prostorima, jer su, osim ubijanja i progona civilnog stanovništva i uništavanja imovine, uništavali i srpska groblja i bogomolje.

Muslimanske jedinice su tokom cijele 1992. godine napadale srpska sela i ubijale i uništavale sve što je srpsko.

Da bi zaštitila srpsko stanovništvo u srednjem Podrinju od uništenja, Vojska Republike Srpske u proljeće 1993. godine pokrenula je kontraofanzivu, ali do oslobađanja Srebrenice tada nije došlo zbog intervencije međunarodne zajednice koja je ovu, tada muslimansku, enklavu proglasila zaštićenom demilitarizovanom zonom UN.

Muslimanska komanda pripremala je akcije i koristeći zaštitu međunarodnih vojnih snaga /Unprofor/ organizovala je napade na srpske položaje, posebno 1995. godine kada su jake snage iz zaštićene zone krenule u napad na komandu Glavnog štaba Vojske Republike Srpske u Crnoj Rijeci kod Han Pijeska.

Taj napad je razbijen i ubrzo je uslijedilo oslobađanje Srebrenice koja ulazi u ustavno-pravni sastav Republike Srpske u julu 1995. godine, prenosi Srna.